ZŁĄCZA SWORZNIOWE

ZŁĄCZA SWORZNIOWE

Złącza elementów drewnianych o znacznych przekrojach i pod działaniem dużych sił mogą być  łączone za pomocą sworzni. Aby zachować bezpieczeństwo konstrukcji, istnieją obowiązujące zasady rozstawu sworzni w złączach dla wszystkich układów. Sworznie mogą być rozstawione sposobem prostym Iub mijankowym z zachowaniem następujących zasad:

  1. Odległość średnicy sworznia od I czoła łączenego drewna przy siłach ściskających powinna wynosić średnice sworznia, przy siłach rozciągających 7 średnic.
  2. Odległość między osiami sworzni liczona wzdłuż włókien drewna powinna być nie mniejsza niż 7 średnic sworznia, odległość mierzona w kierunku prostopadłym do włókien drewna powinna być nie mniejsza niż 3,5 jego średnice.
  3. Odległość średnicy sworznia od krawędzi wzdłużnej drewna powinna być nie mniejsza niż 3,5 średnic sworznia.

Dla bezpieczeństwa konstrukcji drewnianej, której złącza wykonano za pomocą sworzni, 1/5 ich ilości należy zastąpić śrubami.

 

ZŁĄCZA NA WKRĘTY I ŚRUBY

Wykonywanie złącz elementów drewnianych Za pomocą wkrętów i śrub o średnicy powyżej 6 mm podlega takim samym zasadom co do rozmieszczenia, jak przy zastosowaniu sworzni. Gdy średnice wkrętów lub śrub są mniejsze niż 6 mm, obowiązują zasady rozmieszczenia jak dla gwoździ. [Zobacz też : maszyny budowlane , materiały budowlane , remont łazienki ]

 

ZŁĄCZA NA KLAMRY

Klamry ciesielskie służą do łączeń drewna kantowego lub okrąglaków. Klamry wykonuje się najczęściej ze stali zbrojeniowej, okrągłej, gładkiej, o średnicy od 12-16 mm i długości od 20 do 40 cm. Długość ramienia klamry powinna się mieścić w granicach 6-7 średnic pręta, z którego klamra została wykonana, a długość ostrza nie powinna przekraczać dwóch takich średnic. Długie ostrza w czasie wbijania oddziaływają na drewno jak kliny, co może być powodem pęknięcia i osłabienia złącza. Wzajemna odległość ramion klamer wbitych w drewno mierzona wzdłuż włókien jak również odległość od czoła drewna nie powinna być mniejsza od 15 średnic klamry. Najmniejsza odległość wbitej klamry od wzdłużnej krawędzi drewna nie powinna być mniejsza  od 1/3 grubości kantówki lub okrąglaka .

ZŁĄCZA GWOŹDZIOWE

Zaleca się stosować gwoździe o przekrojach okrągłych, ze względu na dobre ich przyleganie w otworze drewna.
Od długości oraz od stosunku grubości gwoździa do grubości tarcicy zależy trwałość i jakość wykonanych złącz.
Zbyt grube gwoździe mogą być przyczyną pęknięć, w następstwie czego może zaistnieć zagrożenie bezpieczeństwa konstrukcji.
Aby nie spowodować tego rodzaju usterek, do złącz należy stosować gwoździe o średnicy równej 1/7 do 1/10 grubości elementu,
w który gwóźdź jest wbijany.
Gwoździe o średnicy większej niż 6 mm nie mogą być wbijane w drewno bezpośrednio; lecz w uprzednio nawiercone otwory,
których średnica powinna być nieco mniejsza od średnicy gwoździa.
Zasadę jak w poz. 78 należy stosować do drewna mokrego i przemarzniętego oraz do drewna twardego, pomimo zachowania właściwego stosunku średnicy gwoździa do grubości przybijanego elementu.
Dla łączenia elementów wzdłużnie istnieją 2 układy wbijania gwoździ: prosty i mijankowy.
Gdy elementy są łączone pod kątem w stosunku do siebie, gwoździe należy wbijać „w zakosy”.
Wbijanie gwoździ zbyt blisko czoła tarcicy we wszystkich układach spowoduje niezawodnie jej pęknięcie.
Bezpieczna odległość wynosi 15 średnic wbijanego gwoździa, gdy złącza są rozciągane, 10 średnic – gdy są ściskane.
Odległość wbijanego gwoździa od krawędzi tarcicy nie powinna być mniejsza niż 4 jego średnice.
Zmniejszenie tej odległości może być przyczyną wzdłużnych pęknięć drewna.
Odległość między poziomymi rzędami gwoździ, mierzona prostopadle do włókien drewna, w układzie prostym i w zakosy, gdy kąt ich jest większy od 45°, nie powinna być mniejsza niż 4 średnice wbijanego gwoździa.
W układzie mijankowym i w zakosy, przy kącie nachylenia mniejszym niż 45°, odległość ta nie powinna być mniejsza niż 3 średnice gwoździa. [Zobacz też : maszyny budowlane , materiały budowlane , remont łazienki ]

Najmniejsze odległości S między pionowymi rzędami gwoździ dla wszystkich układów liczone wzdłuż włókien drewna zależne są od stosunku grubości
a najcieńszego z łączonych elementów do grubości do wbijanego gwoździa.
Zbyt szerokie rozstawienie gwoździ osłabia złącze, a tym samym i konstrukcję drewnianą.
Maksymalna wzajemna odległość wbijanych gwoździ nie powinna przekraczać ich 40 średnic.
Jeżeli złącze jest zbijane z elementów o różnej grubości, przy czym stosunek większej z nich do mniejszej przekracza 1,5, to długość gwoździa powinna wynosić 2,5 grubości cieńszego elementu.
Jeżeli natomiast stosunek ten jest mniejszy niż 1,5, to długość gwoździa powinna równać się łącznej grubości obu elementów zwiększonej o 3 średnice gwoździa.

W konstrukcji drewnianej wszystkie wystające końce gwoździ należy zaginać. Zabezpiecza to przed rozluźnieniem się złącz, a więc i przed osłabieniem konstrukcji, chroni przed skaleczeniem.

W węzłach konstrukcji nośnej znacznie obciążonej, wbijanie gwoździ należy dokonywać za pomocą szablonu, najlepiej blaszanego.
Wybite w blasze otwory oznaczają rozstaw gwoździ, których ilość została zaprojektowana.