Czas laboratoryjnej stabilnosci zaprawy emulsyjnej przewaznie nie koreluje scisle z czasem stabilnosci zaprawy, wytwarzanej w warunkach polowych w duzych urzadzeniach produkcyjnych

Czas laboratoryjnej stabilności zaprawy emulsyjnej przeważnie nie koreluje ściśle z czasem stabilności zaprawy, wytwarzanej w warunkach polowych w dużych urządzeniach produkcyjnych. Znaczny wpływ na tę różnicę wywiera duża masa zaprawy, w której rozpad emulsji przebiega nieco wolniej, niż w małych próbkach laboratoryjnych. Poza tym na czas stabilności znaczny wpływ wywiera również wysokość temperatury. Jak każda reakcja chemiczna, tak samo i rozpad emulsji w zaprawie przebiega znacznie szybciej w wysokiej temperaturze, niż w niskiej. Stąd brak jest ścisłej zgodności czasu rozpadu emulsji w laboratorium, gdzie panuje zwykle temperatura około + 20°C, z czasem rozpadu na miejscu budowy, gdzie temperatura jest zmienna w znacznych granicach. W temperaturze niższej, niż w laboratorium, rozpad emulsji w zaprawie przebiega wolniej, a w wyższej szybciej, zwłaszcza w środkowym okresie dnia. W związku ze zmianą temperatury otoczenia na budowie zachodzi w wi elu przypadkach konieczność zmiany ilości regulatora dodawanego do wody zwilżającej lub do zaprawy w końcowej fazie jej wytwarzania. Chodzi tu zwłaszcza o wysoką temperaturę powietrza w okresie letnich upałów. Rozpad emulsji w zaprawie następuje wtedy szybciej i, żeby go zwolnić, zachodzi konieczność dodawania w okresie upałów zwiększonej ilości regulatora. Dodatek ten powinien być ustalony laboratoryjnie w zależności od wysokości temperatury. Najlepiej, gdy operator kombajnu lub kierownik laboratorium polowego dysponują tabelą, według której ilość regulatora dozowana jest odpowiednio do temperatury. [podobne: kostka brukowa libet, designerskie wieszaki, wdrożenia magento ]

Powiązane tematy z artykułem: designerskie wieszaki kostka brukowa libet wdrożenia magento