Krzywe zaleznosci ilosci dodatku regulatora od temperatury otoczenia przy stalej stabilnosci zaprawy

Krzywe zależności ilości dodatku regulatora od temperatury otoczenia przy stałej stabilności zaprawy Wspomniano już poprzednio, że określony w laboratorium w temperaturze około + 20°C czas stabilności zaprawy emulsyjnej, nieco zmienia się na budowie w często zmiennej temperaturze. Dla utrzymania czasu stabilności w ustalonej normie, niezbędnej do wytworzenia i ułożenia zaprawy według profilu na miejscu jej wbudowania, konieczne jest zmienne ilościowo co jakiś czas dozowanie do wytwarzanej zaprawy regulatora, w zależności od spadku lub wzrostu temperatury otoczenia, w porównaniu z temperaturą, w której dodatek ten został ustalony w laboratorium. Najlepiej jest ustalać dodatek regulatora według krzywej, którą się wykreśla na podstawie badań laboratoryjnych. Dla otrzymania tego rodzaju krzywej wyznacza się jej punkty na przecięciu prostopadłych, odpowiadających na osi rzędnych poszczególnym temperaturom (+ 5 -7- + 30°C), a na osi odciętych poszcz ególnym ilościom regulatora w procentach w stosunku do całego ciężaru zaprawy w próbce, przy utrzymywaniu stałego czasu stabilności zaprawy. Jeżeli, na przykład, stabilność zaprawy została ustalona na 40 s w laboratorium w temperaturze +20 stopni C, to na budowie w niższej temperaturze niż wymieniona, ilość regulatora powinna być odpowiednio zmniejszona tak jednak, żeby czas stabilności 40 s został utrzymany. Natomiast w wyższej temperaturze niż + 20°C, ilość dodawanego regulatora powinna być odpowiednio zwiększona tak, aby stabilność zaprawy nie została naruszona. Dla każdego rodzaju zaprawy omawiana krzywa będzie nieco inaczej przebiegać, zależnie od składników zaprawy. [podobne: spreżyny talerzowe, wyposażenie stajni, deska tarasowa modrzew syberyjski ]

Powiązane tematy z artykułem: deska tarasowa modrzew syberyjski spreżyny talerzowe wyposażenie stajni