Dodatki regulujace czas rozpadu emulsji i konsystencja zaprawy

Dodatki regulujące czas rozpadu emulsji i konsystencja zaprawy . Z wymienionych czynników największe znaczenie ma, przy wytwarzaniu zaprawy pod względem ilości dodawanego regulatora, rodzaj kruszywa i wypełniacza oraz ilość tego ostatniego w stosunku do ciężaru całej mieszanki mineralnej. 5.4. Badania właściwości zapraw emulsyjnych Zaprawy emulsyjne są produktem bitumicznym stosunkowo nowym, stosowanym na zimno, głównie w budownictwie drogowym i lotniskowym. Z tego też powodu nie są jeszcze rozwinięte wszechstronne i wyczerpujące badania tych zapraw, odnoszące się do ściśle sprecyzowanego oznaczania ich właściwości. Read more „Dodatki regulujace czas rozpadu emulsji i konsystencja zaprawy”

Wedlug wymagan techniki radzieckiej ilosc potrzebnego asfaltu przyjmuje sie ponizej ilosci potrzebnej

Następną czynnością jest wyznaczenie potrzebnej ilości asfaltu do zapełnienia w mieszance wolnej przestrzeni, co można: wykonać kilkoma sposobami. Sposób pierwszy Założeniem tego sposobu jest wypełnienie znalezionej w mieszance mineralnej wolnej przestrzeni odpowiednią ilością asfaltu. W poszczególnych krajach ilość ta jest rozmaicie ustalana. W Polsce przyjmowano za zasadę całkowite wypełnienie wolnej przestrzeni, nawet z nadmiarem dla asfaltu piaskowego i oczywiście lanego, Podobnie dobierany był skład betonów asfaltowych, chociaż dla otrzymania większej szorstkości i twardości warstwy ścieralnej dopuszczalny był w pewnych przypadkach niedomiar asfaltu. Według wymagań techniki radzieckiej ilość potrzebnego asfaltu przyjmuje się poniżej ilości potrzebnej do całkowitego- wypełnienia wolnej przestrzeni w kruszywie. Read more „Wedlug wymagan techniki radzieckiej ilosc potrzebnego asfaltu przyjmuje sie ponizej ilosci potrzebnej”

Krzywe stabilnosci zaprawy w zaleznosci od ilosci wypelniacza

Krzywe stabilności zaprawy w zależności od ilości wypełniacza Postępując w sposób opisany poprzednio, można wykreślić krzywą zależności między czasem stabilności zaprawy, a zawartością w niej wypełniacza. W ten sam sposób można wykreślić szereg krzywych dla zaprawo różnych rodzajach mieszanki mineralnej. Wypełniacz mineralny jest składnikiem zaprawy, od którego w dużym stopniu zależy czas jej stabilności, oczywiście biorąc pod uwagę zarówno jego ilość, jak i jakość (materiał wyjściowy, stopień rozdrobnienia). Krzywe stabilności wykreśla się, odkładając w skali na osi rzędnych zawartość wypełniacza w procentach w stosunku do ciężaru całej zaprawy, a na osi odciętych również w skali – czas stabilności w minutach lub sekundach, otrzymany z każdorazowego badania przy odpowiedniej zawartości wypełniacza. Wykreślając szereg krzywych dla zapraw o różnych mieszankach mineralnych ze zmienną zawartością odpowiedniego wypełnia cza, można określić najodpowiedniejszą stabilność dla badanych zapraw emulsyjnych. Read more „Krzywe stabilnosci zaprawy w zaleznosci od ilosci wypelniacza”

Krzywe zaleznosci ilosci dodatku regulatora od temperatury otoczenia przy stalej stabilnosci zaprawy

Krzywe zależności ilości dodatku regulatora od temperatury otoczenia przy stałej stabilności zaprawy Wspomniano już poprzednio, że określony w laboratorium w temperaturze około + 20°C czas stabilności zaprawy emulsyjnej, nieco zmienia się na budowie w często zmiennej temperaturze. Dla utrzymania czasu stabilności w ustalonej normie, niezbędnej do wytworzenia i ułożenia zaprawy według profilu na miejscu jej wbudowania, konieczne jest zmienne ilościowo co jakiś czas dozowanie do wytwarzanej zaprawy regulatora, w zależności od spadku lub wzrostu temperatury otoczenia, w porównaniu z temperaturą, w której dodatek ten został ustalony w laboratorium. Najlepiej jest ustalać dodatek regulatora według krzywej, którą się wykreśla na podstawie badań laboratoryjnych. Dla otrzymania tego rodzaju krzywej wyznacza się jej punkty na przecięciu prostopadłych, odpowiadających na osi rzędnych poszczególnym temperaturom (+ 5 -7- + 30°C), a na osi odciętych poszcz ególnym ilościom regulatora w procentach w stosunku do całego ciężaru zaprawy w próbce, przy utrzymywaniu stałego czasu stabilności zaprawy. Jeżeli, na przykład, stabilność zaprawy została ustalona na 40 s w laboratorium w temperaturze +20 stopni C, to na budowie w niższej temperaturze niż wymieniona, ilość regulatora powinna być odpowiednio zmniejszona tak jednak, żeby czas stabilności 40 s został utrzymany. Read more „Krzywe zaleznosci ilosci dodatku regulatora od temperatury otoczenia przy stalej stabilnosci zaprawy”