Oznaczenie stabilnosci zaprawy

Oznaczenie stabilności zaprawy . Oznaczenie stabilności zaprawy emulsyjnej w laboratorium polega na wyszczególnionych dalej czynnościach. Odważa się do zlewki określoną ilość dobranej mieszanki mineralnej. Następnie przygotowuje się w oddzielnej probówce lub innym naczyniu (najlepiej szklanym) wodę zwilżającą łącznie z regulatorem w przewidzianej ilości w stosunku do suchej mieszanki mineralnej. Ilość wody zwilżającej łącznie z regulatorem powinna wynosić 10+13%, w niektórych przypadkach do 15% (jeżeli mieszanka jest bardzo chłonna), w stosunku do ciężaru suchej mieszanki mineralnej. Read more „Oznaczenie stabilnosci zaprawy”

Niektóre rodzaje wypelniacza maja znaczny wplyw na czas rozpadu emulsji i moga ten czas wydluzac lub skracac (przewaznie skracac)

Niektóre rodzaje wypełniacza mają znaczny wpływ na czas rozpadu emulsji i mogą ten czas wydłużać lub skracać (przeważnie skracać). Rodzaj wypełniacza ma również wpływ na ilość dodawanego regulatora lub na ilość składników emulgujących przy produkcji emulsji, jeżeli regulator nie jest dodawany oddzielnie w czasie wytwarzania zaprawy emulsyjnej, lecz znajduje się w gotowej emulsji. Z omówionych względów wpływ wypełniacza na wspomniane poprzednio czynniki powinien być uprzednio zbadany laboratoryjnie w celu uniknięcia ewentualnych niepowodzeń. 5.3.5. Woda do wstępnego zwilżania mieszanki mineralnej. Read more „Niektóre rodzaje wypelniacza maja znaczny wplyw na czas rozpadu emulsji i moga ten czas wydluzac lub skracac (przewaznie skracac)”

Dodatki regulujace czas rozpadu emulsji i konsystencja zaprawy

Dodatki regulujące czas rozpadu emulsji i konsystencja zaprawy . Z wymienionych czynników największe znaczenie ma, przy wytwarzaniu zaprawy pod względem ilości dodawanego regulatora, rodzaj kruszywa i wypełniacza oraz ilość tego ostatniego w stosunku do ciężaru całej mieszanki mineralnej. 5.4. Badania właściwości zapraw emulsyjnych Zaprawy emulsyjne są produktem bitumicznym stosunkowo nowym, stosowanym na zimno, głównie w budownictwie drogowym i lotniskowym. Z tego też powodu nie są jeszcze rozwinięte wszechstronne i wyczerpujące badania tych zapraw, odnoszące się do ściśle sprecyzowanego oznaczania ich właściwości. Read more „Dodatki regulujace czas rozpadu emulsji i konsystencja zaprawy”

Wedlug wymagan techniki radzieckiej ilosc potrzebnego asfaltu przyjmuje sie ponizej ilosci potrzebnej

Następną czynnością jest wyznaczenie potrzebnej ilości asfaltu do zapełnienia w mieszance wolnej przestrzeni, co można: wykonać kilkoma sposobami. Sposób pierwszy Założeniem tego sposobu jest wypełnienie znalezionej w mieszance mineralnej wolnej przestrzeni odpowiednią ilością asfaltu. W poszczególnych krajach ilość ta jest rozmaicie ustalana. W Polsce przyjmowano za zasadę całkowite wypełnienie wolnej przestrzeni, nawet z nadmiarem dla asfaltu piaskowego i oczywiście lanego, Podobnie dobierany był skład betonów asfaltowych, chociaż dla otrzymania większej szorstkości i twardości warstwy ścieralnej dopuszczalny był w pewnych przypadkach niedomiar asfaltu. Według wymagań techniki radzieckiej ilość potrzebnego asfaltu przyjmuje się poniżej ilości potrzebnej do całkowitego- wypełnienia wolnej przestrzeni w kruszywie. Read more „Wedlug wymagan techniki radzieckiej ilosc potrzebnego asfaltu przyjmuje sie ponizej ilosci potrzebnej”

Krzywe stabilnosci zaprawy w zaleznosci od ilosci wypelniacza

Krzywe stabilności zaprawy w zależności od ilości wypełniacza Postępując w sposób opisany poprzednio, można wykreślić krzywą zależności między czasem stabilności zaprawy, a zawartością w niej wypełniacza. W ten sam sposób można wykreślić szereg krzywych dla zaprawo różnych rodzajach mieszanki mineralnej. Wypełniacz mineralny jest składnikiem zaprawy, od którego w dużym stopniu zależy czas jej stabilności, oczywiście biorąc pod uwagę zarówno jego ilość, jak i jakość (materiał wyjściowy, stopień rozdrobnienia). Krzywe stabilności wykreśla się, odkładając w skali na osi rzędnych zawartość wypełniacza w procentach w stosunku do ciężaru całej zaprawy, a na osi odciętych również w skali – czas stabilności w minutach lub sekundach, otrzymany z każdorazowego badania przy odpowiedniej zawartości wypełniacza. Wykreślając szereg krzywych dla zapraw o różnych mieszankach mineralnych ze zmienną zawartością odpowiedniego wypełnia cza, można określić najodpowiedniejszą stabilność dla badanych zapraw emulsyjnych. Read more „Krzywe stabilnosci zaprawy w zaleznosci od ilosci wypelniacza”

Krzywe zaleznosci ilosci dodatku regulatora od temperatury otoczenia przy stalej stabilnosci zaprawy

Krzywe zależności ilości dodatku regulatora od temperatury otoczenia przy stałej stabilności zaprawy Wspomniano już poprzednio, że określony w laboratorium w temperaturze około + 20°C czas stabilności zaprawy emulsyjnej, nieco zmienia się na budowie w często zmiennej temperaturze. Dla utrzymania czasu stabilności w ustalonej normie, niezbędnej do wytworzenia i ułożenia zaprawy według profilu na miejscu jej wbudowania, konieczne jest zmienne ilościowo co jakiś czas dozowanie do wytwarzanej zaprawy regulatora, w zależności od spadku lub wzrostu temperatury otoczenia, w porównaniu z temperaturą, w której dodatek ten został ustalony w laboratorium. Najlepiej jest ustalać dodatek regulatora według krzywej, którą się wykreśla na podstawie badań laboratoryjnych. Dla otrzymania tego rodzaju krzywej wyznacza się jej punkty na przecięciu prostopadłych, odpowiadających na osi rzędnych poszczególnym temperaturom (+ 5 -7- + 30°C), a na osi odciętych poszcz ególnym ilościom regulatora w procentach w stosunku do całego ciężaru zaprawy w próbce, przy utrzymywaniu stałego czasu stabilności zaprawy. Jeżeli, na przykład, stabilność zaprawy została ustalona na 40 s w laboratorium w temperaturze +20 stopni C, to na budowie w niższej temperaturze niż wymieniona, ilość regulatora powinna być odpowiednio zmniejszona tak jednak, żeby czas stabilności 40 s został utrzymany. Read more „Krzywe zaleznosci ilosci dodatku regulatora od temperatury otoczenia przy stalej stabilnosci zaprawy”

Czas laboratoryjnej stabilnosci zaprawy emulsyjnej przewaznie nie koreluje scisle z czasem stabilnosci zaprawy, wytwarzanej w warunkach polowych w duzych urzadzeniach produkcyjnych

Czas laboratoryjnej stabilności zaprawy emulsyjnej przeważnie nie koreluje ściśle z czasem stabilności zaprawy, wytwarzanej w warunkach polowych w dużych urządzeniach produkcyjnych. Znaczny wpływ na tę różnicę wywiera duża masa zaprawy, w której rozpad emulsji przebiega nieco wolniej, niż w małych próbkach laboratoryjnych. Poza tym na czas stabilności znaczny wpływ wywiera również wysokość temperatury. Jak każda reakcja chemiczna, tak samo i rozpad emulsji w zaprawie przebiega znacznie szybciej w wysokiej temperaturze, niż w niskiej. Stąd brak jest ścisłej zgodności czasu rozpadu emulsji w laboratorium, gdzie panuje zwykle temperatura około + 20°C, z czasem rozpadu na miejscu budowy, gdzie temperatura jest zmienna w znacznych granicach. Read more „Czas laboratoryjnej stabilnosci zaprawy emulsyjnej przewaznie nie koreluje scisle z czasem stabilnosci zaprawy, wytwarzanej w warunkach polowych w duzych urzadzeniach produkcyjnych”

Krzywe stabilnosci zaprawy w zaleznosci od ilosci dodatku regulatora

Krzywe stabilności zaprawy w zależności od ilości dodatku regulatora . Czas stabilności zaprawy emulsyjnej, jak już omówiono poprzednio, zależy od rodzaju kruszywa pod względem petrograficznym, chemicznym, uziarnienia oraz od ilości użytej emulsji, stężenia jej fazy rozproszonej i kwasowości fazy rozpraszającej, jak również od temperatury, w której zaprawa ta jest wytwarzana. Przy wyszczególnionych poprzednio stałych czynnikach, zmieniając tylko ilość dodawanego regulatora, można wykreślić krzywą zależności między ilością regulatora w zaprawie i czasem rozpadu emulsji w tej zaprawie, czyli krzywą czasu stabilności zaprawy. Tego rodzaju krzywe można wykreślić dla zapraw z różnych rodzajów kruszywa, zachowując stałość składników tej zaprawy, ich jakość i temperaturę badania. Jest to o tyle pożyteczne, że jako wynik tych badań, można ustalić najkorzystniejszy skład zaprawy i najbardziej korzystne zużycie środków powierzchniowo cz ynnych. Read more „Krzywe stabilnosci zaprawy w zaleznosci od ilosci dodatku regulatora”

Poza tym stosowane sa równiez badania w celu wyznaczenia krzywych zaleznosci dodatku regulatora rozpadu emulsji w zaprawie od temperatury otoczenia przy stalej stabilnosci zaprawy

Poza tym stosowane są również badania w celu wyznaczenia krzywych zależności dodatku regulatora rozpadu emulsji w zaprawie od temperatury otoczenia przy stałej stabilności zaprawy (punkt 5.4.4). Omówione badania laboratoryjne zapraw emulsyjnych są dość pracochłonne. Przy stosowaniu wymienionych badań otrzymuje się oznaczenie właściwie tylko jednej cechy jakościowej zaprawy emulsyjnej w postaci jej stabilności i zależności tej stabilności od kilku wymienionych poprzednio czynników. Jest to stosunkowo wąski zakres właściwości zapraw, nieuwzględniający badań składników zaprawy, łącznie z opracowaniem jej receptury. Badania te są prawie identyczne z badaniami stosowanymi przy opracowaniu receptur dla różnego rodzaju betonów asfaltowych. Read more „Poza tym stosowane sa równiez badania w celu wyznaczenia krzywych zaleznosci dodatku regulatora rozpadu emulsji w zaprawie od temperatury otoczenia przy stalej stabilnosci zaprawy”

Dla przeprowadzenia pomiaru oporu mieszania omówionym przyrzadem musi on byc wyskalowany

Dla przeprowadzenia pomiaru oporu mieszania omówionym przyrządem musi on być wyskalowany. Wyskalowanie przeprowadza się przy użyciu cieczy o właściwości newtonowskiej i znanej lepkości, oznaczonej na odpowiednim przyrządzie (lepkościomierzu). Opór mieszania newtonowskiej cieczy jest proporcjonalny do liczby obrotów przyrządu pomiarowego. Na tej podstawie został wyskalowany przyrząd do pomiaru oporu mieszania. Z wykresu tego wynika, że przyrząd ten może być użyty, jako swego rodzaju lepkościomierz. Read more „Dla przeprowadzenia pomiaru oporu mieszania omówionym przyrzadem musi on byc wyskalowany”