Elastyczny stan kauczuku

W temperaturach wyższych elastyczność kauczuków zanika, gdyż ruchy termiczne cząsteczek są już tak silne, że pokonują siły międzycząsteczkowe i w wypadku ciał, które nie mają budowy trójwymiarowej, cząsteczki stają się na tyle ruchliwe, że następuje ich przesuwanie się względem siebie; w takich warunkach substancje przechodzą w stan ciekły o dużej lepkości. Im dłuższe są cząsteczki, tym wyższa musi być temperatura, aby efekt ten stał się dostrzegalny. Takie płynięcie plastyczne występuje w kauczuku, który nie posiada prawdziwych wiązań poprzecznych, lecz coś, co można by nazwać ,,kohezją uwikłaną, to jest złożonym mechanicznym splątaniem cząsteczek trzymających się razem pod działaniem sił międzycząsteczkowych. Elastyczny stan kauczuku jest więc z jednejstrony ograniczony w niskich temperaturach przez siły międzycząsteczkowe dążące do kompletnego unieruchomienia cząsteczek, z drugiej zaś strony w temperaturach wyższych – przez siły międzycząsteczkowych wiązań poprzecznych. Na podstawie szeregu dowodów przyjęto obecnie, że kauczuk może występować w postaci krystalicznej; świadczą o tym charakterystyczne zaciemnienia na rentgenogramie otrzymanym w określonych warunkach. Read more „Elastyczny stan kauczuku”

Kauczuk mocno wyciagniety wykazuje wiele cech charakterystycznych dla materialu wlóknistego

Podstawową cechą charakteryzującą kryształy jest wewnętrzne przestrzenne uporządkowanie atomów, z których są one zbudowane na regularności budowy wewnętrznej opiera się geometryczna regularność budowy zewnętrznej. Nie zawsze jednak regularnej budowie wewnętrznej odpowiada regularna budowa zewnętrzna, jak to ma miejsce na przykład w wypadku metali, które zawsze posiadają budowę krystaliczną. Ten brak widocznej zewnętrznej regularności jest czasem tylko pozorny, spowodowany niewielkimi wymiarami poszczególnych kryształów. To samo zjawisko może występować również w przypadku kauczuku naturalnego. Kauczuk mocno wyciągnięty wykazuje wiele cech charakterystycznych dla materiału włóknistego. Read more „Kauczuk mocno wyciagniety wykazuje wiele cech charakterystycznych dla materialu wlóknistego”

Laczone blachy moga nachodzic na siebie lub przylegac do siebie

konieczne jest nitowanie na gorąco. Przy nitowaniu, na gorąco nagrzany sworzeń nitu dobrze wypełnia otwór i przy stygnięciu dociska łączone części; wskutek czego uzyskuje się połączenie mocne i pewne. Łączone blachy mogą nachodzić na siebie lub przylegać do siebie (dotykać). Stosownie do tego szwy (złącza) przy nitowaniu nazywa się: pierwszy – na zakładkę, drugi – na nakładkę (łubkowy). Obecnie połączenia nit cwane bardzo często zastępuje się prostszymi i tańszymi połączeniami spawanymi, przy których uzyskuje się oszczędność w materiale sięgającą 20 -:- 25010. Read more „Laczone blachy moga nachodzic na siebie lub przylegac do siebie”

Polaczenia nierozlaczalne

Połączenia nierozłączalne wykonywane są jako nitowane lub spawane. Do wytwarzania połączeń rozłączalnych używa się śrub i klinów. Połączenia nitowane stosowane są przy łączeniu blach i kształtowników stalowych. Nit składa się z okrągłego trzonu (sworznia) i główki oporowej na jednym końcu. W celu połączenia nitami wierci się otwory w częściach łączonych i składa się te części tak, aby otwory wypadły ściśle jeden pod drugim, potem wkłada się nity. Read more „Polaczenia nierozlaczalne”