ZASADY PROJEKTOWANIA SKLADU MAS BITUMICZNYCH TYPU BETONOWEGO

ZASADY PROJEKTOWANIA SKŁADU MAS BITUMICZNYCH TYPU BETONOWEGO . Uwagi ogólne Projektowanie składu mas do nawierzchni bitumicznych (asfaltowych i smołowych) typu betonowego obejmuje: 1) ustalenie właściwego składu kruszywa mineralnego, stanowiącego szkielet nawierzchni, 2) ustalenie potrzebnej ilości lepiszcza bitumicznego. Dobór właściwego składu kruszywa opiera się na założeniu, że zaprojektowana mieszanka mineralna ma tworzyć możliwie szczelną całość zawierającą najbardziej odpowiednią dla danych warunków ilość wolnej przestrzeni, która zostanie wypełniona lepiszczem bitumicznym użytym do nawierzchni. Ta ilość wolnej przestrzeni pokrywa się często z minimalną zawartością wolnej przestrzeni, jaka jest możliwa do osiągnięcia dla danej mieszanki, stąd też nastawienie takie nosi często nazwę nastawienia mieszanki mineralnej na minimum wolnej przestrzeni zwanej minimum próżni. Należy podkreślić, że w obecnym stanie wiedzy otrzymanie minimalnej wolnej przestrzeni w mieszance nie zawsze jest pożądane. Read more „ZASADY PROJEKTOWANIA SKLADU MAS BITUMICZNYCH TYPU BETONOWEGO”

Kazda nowoutworzona mieszanke ubijamy w cylindrze

Mieszankę z obu poprzednich frakcji w stosunku. optymalnym traktujemy jako jeden składnik, a trzecią frakcję kruszywa jako drugi składnik dodawany w różnym stosunku. Każdą nowoutworzoną mieszankę ubijamy w cylindrze i oznaczamy jej Co, aż do uzyskania Co maksimum. W ten sposób postępujemy dalej, aż wyczerpiemy wszystkie frakcje łącznie z piaskiem i wypełniaczem, co umożliwia określenie właściwego procentowego składu poszczególnych frakcji w mieszance ostatecznej. Według tej metody projektowane były mieszanki mineralne do nawierzchni bitumicznych typu betonowego w laboratoriach drogowych polskich w okresie międzywojennym, a nawet po roku 1945. Read more „Kazda nowoutworzona mieszanke ubijamy w cylindrze”

Oznaczenie stabilnosci zaprawy

Oznaczenie stabilności zaprawy . Oznaczenie stabilności zaprawy emulsyjnej w laboratorium polega na wyszczególnionych dalej czynnościach. Odważa się do zlewki określoną ilość dobranej mieszanki mineralnej. Następnie przygotowuje się w oddzielnej probówce lub innym naczyniu (najlepiej szklanym) wodę zwilżającą łącznie z regulatorem w przewidzianej ilości w stosunku do suchej mieszanki mineralnej. Ilość wody zwilżającej łącznie z regulatorem powinna wynosić 10+13%, w niektórych przypadkach do 15% (jeżeli mieszanka jest bardzo chłonna), w stosunku do ciężaru suchej mieszanki mineralnej. Read more „Oznaczenie stabilnosci zaprawy”

Kolejnosc czynnosci przy pomiarze oporu mieszania powinna byc nastepujaca

Kolejność czynności przy pomiarze oporu mieszania powinna być następująca. 1. Mieszanka mineralna odpowiednio dobrana i wstępnie zwilżona roztworem wodnym emulgatora – regulatora rozpadu emulsji – powinna być wprowadzona do pojemnika pomiarowego (mieszaka) w stanie dobrze uprzednio wymieszanym. 2. Po wprowadzeniu zwilżonej wstępnie mieszanki mineralnej do mieszaka powinien być włączony napęd przyrządu, poruszający mieszadło z ciągle równomierną szybkością kątową. Read more „Kolejnosc czynnosci przy pomiarze oporu mieszania powinna byc nastepujaca”