Wlókna naturalne i sztuczne

Włókna naturalne i sztuczne (wełna, jedwab, nylon itp. ) dają rentgenogramy, w których ilość punktów nie jest tak duża , a przy tym punkty te są rozmieszczone w charakterystyczny sposób na tle aureoli. Taki obraz rentgenogramu jest spowodowany obecnością krystalitów mniej lub więcej uporządkowanych wzdłuż osi włókna; oprócz krystalitów występują składniki niekrystaliczne – amorficzne. Badania kauczuku promieniami rentgenowskimi wykazały, co następuje: a. Zwykły, niewyciągnięty kauczuk surowy lub wulkanizowany daje rentgenogram cieczy analogiczny obraz daje kauczuk oziębiony gwałtownie poniżej -700C i przechodzący w tych warunkach w stan twardy jak szkło. Read more „Wlókna naturalne i sztuczne”

Struktura kauczuku krystalicznego

Ponieważ przeciętna wielkość cząsteczki w kauczuku surowym wynosi 20000 A (2. 10-4 cm) należy z tego wnioskować, że w jednej cząsteczce kauczuku powstaje kilka krystalitów. Struktura kauczuku krystalicznego ma więc prawdopodobnie postać pęczków krystalitów łączących się ze sobą w sposób uporządkowany, jednak tylko na krótkich odcinkach; wskutek tego na rentgenogramie oprócz punktów wskazujących na obecność kryształów mamy charakterystyczną aureolę, świadczącą o budowie amorficznej. W kauczuku wyciągniętym następuje pewne uporządkowanie się cząsteczek, znacznie ułatwiające krystalizację. Krystalizacja przez wyciąganie i krystalizacja przez wymrażanie nie są dwoma różnymi procesami; jest to jeden i ten sam proces zachodzący . Read more „Struktura kauczuku krystalicznego”

Mechaniczne zjawisko krystalizacji

Mechaniczne zjawisko krystalizacji, ponieważ podczas krystalizacji następuje miejscowe grupowanie się kilku cząsteczek w postaci krystalitu, krystalizacja jest w pewnym stopniu procesem zbliżonym do wulkanizacji, wywołującym powstawanie pewnego rodzaju wiązań poprzecznych. Zjawisko to jest szczególnie wyraźne w surowym kauczuku, w którym stopień plastycznego odkształcenia początkowo wzrasta ze wzmożeniem rozciągania, a następnie, w miarę dalszego rozciągania, maleje. Z tego zachowania się kauczuku wyciągnięto wniosek, że bezładne mechaniczne plątanie cząsteczek, dzięki któremu kauczuk surowy ma budowę siatkową, w miarę rozciągania kauczuku traci swe znaczenie, a jego funkcję przejmują znacznie silniejsze wiązania cząsteczek w siatkach krystalicznych. Prawdopodobnie, z tym samym zjawiskiem mamy do czynienia w kauczuku wulkanizowanym, który posiada bardzo dużą wytrzymałość na rozciąganie. Kauczuk GR-S, podobnie jak wszystkie kopolimery o nieregularnej budowie, nie ulega krystalizacji, wskutek czego jego wytrzymałość na rozciąganie jest mała. Read more „Mechaniczne zjawisko krystalizacji”

Plytki mozaikowe nakleja sie uprzednio na kwadratowe kawalki papieru

Na przygotowanym, oczyszczonym podłożu nanosi się 2 cm warstwę zaprawy cementowej 1 : 3, zarobionej wodą wapienną. Każdą płytkę wgniata się następnie w zaprawę postukując młotkiem murarskim przez łatę drewnianą położoną na kilku sąsiednich płytkach oraz dociskając ją do ułożonych uprzednio z zachowaniem spoin 1 -; – 2 mm. Po stwardnieniu zaprawy spoiny zalewa się rzadką zaprawą cementową w stosunku 1 : 2. Po dwóch dniach należy posadzkę dokładnie oczyścić i zmyć 50/(JJ roztworem kwasu solnego. Posadzki z drobnych płytek mozaikowych, tzw. Read more „Plytki mozaikowe nakleja sie uprzednio na kwadratowe kawalki papieru”

Posadzki z plytek cementowych

Z płytek o różnych wymiarach i kształtach można układać posadzki o wielu wzorach. Posadzki z płytek cementowych i· lastrico mają właściwości zbliżone do posadzek terakotowych, są jednak od nich tańsze, ale też i mniej odporne na uderzenia oraz nieodporne na kwasy. Ustępują one również posadzkom terakotowym co do wyglądu, odnosimy bowiem wrażenie, że są źródłem wilgoci i zimna, co jest charakterystyczne dla wyrobów cementowych. Materiałem na te posadzki są płytki cementowe lub płytki terazzowe (lastrico), wyrabiane w formie kwadratów o wymiarach 15 X 15 X 1,5 cm i 20 X 20 X 2 cm, sześciokątem 15 X 17,3 X 1J,5 cm oraz połówek tych płytek. Sposób wykonania posadzek z płytek cementowych i lastrico jest taki sam jak z płytek terakotowych. Read more „Posadzki z plytek cementowych”

Posadzke z twardego kamienia

Posadzkę z twardego kamienia (np. granitu) układa się na zaprawie cementowej l: 3 zarobionej wodą wapienną. Grubość warstwy zaprawy 1,5 -7- 2 cm. Spoiny dajemy możliwie najcieńsze, a po ułożeniu płyt zalewa się spoiny rzadką zaprawą, usuwając jej nadmiar szmatką lub garścią trocin. Posadzki marmurowe, zwłaszcza jasne, kładzie się na zaprawie wapienno-gipsowej 1: 1 : 3, aby uniknąć ciemnego zabarwienia spoin i zabrudzenia płytek zaprawą, np. Read more „Posadzke z twardego kamienia”

Metoda doboru kruszywa

Metoda doboru kruszywa według zasad minimum próżni Sposób doboru kruszywa polega na tym, że do kalibrowanego naczynia kształtu cylindrycznego (rys. 45) pojemności 1,5 -:- 2,0 l wsypuje się najgrubszą frakcję kruszywa (l/4 objętości naczynia). Średnica ziarn kruszywa powinna być pięciokrotnie mniejsza niż średnica przekroju naczynia. Kruszywo wsypywane małymi porcjami zagęszcza się ubijając je tłuczkiem drewnianym, aż do otrzymania stałej objętości. Objętość, jaką zajmie kruszywo w stanie największego zagęszczenia, oznacza się za pomocą odpowiedniej podziałki pływaka, Ciężar objętościowy kruszywa określa się gdzie: p – ciężar ubitego kruszywa, V – objętość ubitego kruszywa. Read more „Metoda doboru kruszywa”

Dodatki regulujace czas rozpadu emulsji i konsystencja zaprawy

Dodatki regulujące czas rozpadu emulsji i konsystencja zaprawy . Z wymienionych czynników największe znaczenie ma, przy wytwarzaniu zaprawy pod względem ilości dodawanego regulatora, rodzaj kruszywa i wypełniacza oraz ilość tego ostatniego w stosunku do ciężaru całej mieszanki mineralnej. 5.4. Badania właściwości zapraw emulsyjnych Zaprawy emulsyjne są produktem bitumicznym stosunkowo nowym, stosowanym na zimno, głównie w budownictwie drogowym i lotniskowym. Z tego też powodu nie są jeszcze rozwinięte wszechstronne i wyczerpujące badania tych zapraw, odnoszące się do ściśle sprecyzowanego oznaczania ich właściwości. Read more „Dodatki regulujace czas rozpadu emulsji i konsystencja zaprawy”

Czas laboratoryjnej stabilnosci zaprawy emulsyjnej przewaznie nie koreluje scisle z czasem stabilnosci zaprawy, wytwarzanej w warunkach polowych w duzych urzadzeniach produkcyjnych

Czas laboratoryjnej stabilności zaprawy emulsyjnej przeważnie nie koreluje ściśle z czasem stabilności zaprawy, wytwarzanej w warunkach polowych w dużych urządzeniach produkcyjnych. Znaczny wpływ na tę różnicę wywiera duża masa zaprawy, w której rozpad emulsji przebiega nieco wolniej, niż w małych próbkach laboratoryjnych. Poza tym na czas stabilności znaczny wpływ wywiera również wysokość temperatury. Jak każda reakcja chemiczna, tak samo i rozpad emulsji w zaprawie przebiega znacznie szybciej w wysokiej temperaturze, niż w niskiej. Stąd brak jest ścisłej zgodności czasu rozpadu emulsji w laboratorium, gdzie panuje zwykle temperatura około + 20°C, z czasem rozpadu na miejscu budowy, gdzie temperatura jest zmienna w znacznych granicach. Read more „Czas laboratoryjnej stabilnosci zaprawy emulsyjnej przewaznie nie koreluje scisle z czasem stabilnosci zaprawy, wytwarzanej w warunkach polowych w duzych urzadzeniach produkcyjnych”

Krzywe stabilnosci zaprawy w zaleznosci od ilosci wypelniacza

Krzywe stabilności zaprawy w zależności od ilości wypełniacza Postępując w sposób opisany poprzednio, można wykreślić krzywą zależności między czasem stabilności zaprawy, a zawartością w niej wypełniacza. W ten sam sposób można wykreślić szereg krzywych dla zaprawo różnych rodzajach mieszanki mineralnej. Wypełniacz mineralny jest składnikiem zaprawy, od którego w dużym stopniu zależy czas jej stabilności, oczywiście biorąc pod uwagę zarówno jego ilość, jak i jakość (materiał wyjściowy, stopień rozdrobnienia). Krzywe stabilności wykreśla się, odkładając w skali na osi rzędnych zawartość wypełniacza w procentach w stosunku do ciężaru całej zaprawy, a na osi odciętych również w skali – czas stabilności w minutach lub sekundach, otrzymany z każdorazowego badania przy odpowiedniej zawartości wypełniacza. Wykreślając szereg krzywych dla zapraw o różnych mieszankach mineralnych ze zmienną zawartością odpowiedniego wypełnia cza, można określić najodpowiedniejszą stabilność dla badanych zapraw emulsyjnych. Read more „Krzywe stabilnosci zaprawy w zaleznosci od ilosci wypelniacza”