Elastyczny stan kauczuku

W temperaturach wyższych elastyczność kauczuków zanika, gdyż ruchy termiczne cząsteczek są już tak silne, że pokonują siły międzycząsteczkowe i w wypadku ciał, które nie mają budowy trójwymiarowej, cząsteczki stają się na tyle ruchliwe, że następuje ich przesuwanie się względem siebie; w takich warunkach substancje przechodzą w stan ciekły o dużej lepkości. Im dłuższe są cząsteczki, tym wyższa musi być temperatura, aby efekt ten stał się dostrzegalny. Takie płynięcie plastyczne występuje w kauczuku, który nie posiada prawdziwych wiązań poprzecznych, lecz coś, co można by nazwać ,,kohezją uwikłaną, to jest złożonym mechanicznym splątaniem cząsteczek trzymających się razem pod działaniem sił międzycząsteczkowych. Elastyczny stan kauczuku jest więc z jednejstrony ograniczony w niskich temperaturach przez siły międzycząsteczkowe dążące do kompletnego unieruchomienia cząsteczek, z drugiej zaś strony w temperaturach wyższych – przez siły międzycząsteczkowych wiązań poprzecznych. Na podstawie szeregu dowodów przyjęto obecnie, że kauczuk może występować w postaci krystalicznej; świadczą o tym charakterystyczne zaciemnienia na rentgenogramie otrzymanym w określonych warunkach. Read more „Elastyczny stan kauczuku”

Kauczuk mocno wyciagniety wykazuje wiele cech charakterystycznych dla materialu wlóknistego

Podstawową cechą charakteryzującą kryształy jest wewnętrzne przestrzenne uporządkowanie atomów, z których są one zbudowane na regularności budowy wewnętrznej opiera się geometryczna regularność budowy zewnętrznej. Nie zawsze jednak regularnej budowie wewnętrznej odpowiada regularna budowa zewnętrzna, jak to ma miejsce na przykład w wypadku metali, które zawsze posiadają budowę krystaliczną. Ten brak widocznej zewnętrznej regularności jest czasem tylko pozorny, spowodowany niewielkimi wymiarami poszczególnych kryształów. To samo zjawisko może występować również w przypadku kauczuku naturalnego. Kauczuk mocno wyciągnięty wykazuje wiele cech charakterystycznych dla materiału włóknistego. Read more „Kauczuk mocno wyciagniety wykazuje wiele cech charakterystycznych dla materialu wlóknistego”

Strop o powierzchni gladkiej stanowi gotowy podklad

Strop o powierzchni gładkiej stanowi gotowy podkład. Strop Kleina z żeberkami lub sklepienia wymagają warstwy wyrównawczej z betonu. Posadzkę z cegieł wykonuje się przez naniesienie na przygotowany podkład betonowy warstwy 1,5-2 cm zaprawy cementowej ,1 : 3, zarobionej na wodzie wapiennej; na niej układa się cegły na rąb lub na płask. Wzory układania. Na podłożu z piasku cegły układa się bezpośrednio. Read more „Strop o powierzchni gladkiej stanowi gotowy podklad”

Plytki mozaikowe nakleja sie uprzednio na kwadratowe kawalki papieru

Na przygotowanym, oczyszczonym podłożu nanosi się 2 cm warstwę zaprawy cementowej 1 : 3, zarobionej wodą wapienną. Każdą płytkę wgniata się następnie w zaprawę postukując młotkiem murarskim przez łatę drewnianą położoną na kilku sąsiednich płytkach oraz dociskając ją do ułożonych uprzednio z zachowaniem spoin 1 -; – 2 mm. Po stwardnieniu zaprawy spoiny zalewa się rzadką zaprawą cementową w stosunku 1 : 2. Po dwóch dniach należy posadzkę dokładnie oczyścić i zmyć 50/(JJ roztworem kwasu solnego. Posadzki z drobnych płytek mozaikowych, tzw. Read more „Plytki mozaikowe nakleja sie uprzednio na kwadratowe kawalki papieru”

Laczone blachy moga nachodzic na siebie lub przylegac do siebie

konieczne jest nitowanie na gorąco. Przy nitowaniu, na gorąco nagrzany sworzeń nitu dobrze wypełnia otwór i przy stygnięciu dociska łączone części; wskutek czego uzyskuje się połączenie mocne i pewne. Łączone blachy mogą nachodzić na siebie lub przylegać do siebie (dotykać). Stosownie do tego szwy (złącza) przy nitowaniu nazywa się: pierwszy – na zakładkę, drugi – na nakładkę (łubkowy). Obecnie połączenia nit cwane bardzo często zastępuje się prostszymi i tańszymi połączeniami spawanymi, przy których uzyskuje się oszczędność w materiale sięgającą 20 -:- 25010. Read more „Laczone blachy moga nachodzic na siebie lub przylegac do siebie”

Koniec liny stalowej moze byc zamocowany na bebnie jednym z nastepujacych sposobów

Koniec liny stalowej może być zamocowany na bębnie jednym z następujących sposobów: a. za pomocą nakładek przytwierdzonych wkrętami, b. za pomocą nakładek zaciskowych umieszczonych w specjalnych nadlewach bębna, c. za pomocą klina. W celu zabezpieczenia zamocowania liny na bębnie dwa zwoje końcowe liny (nawet w najniższym położeniu haka z ciężarem) muszą stale pozostawać na bębnie. Read more „Koniec liny stalowej moze byc zamocowany na bebnie jednym z nastepujacych sposobów”

Dodatki regulujace czas rozpadu emulsji i konsystencja zaprawy

Dodatki regulujące czas rozpadu emulsji i konsystencja zaprawy . Z wymienionych czynników największe znaczenie ma, przy wytwarzaniu zaprawy pod względem ilości dodawanego regulatora, rodzaj kruszywa i wypełniacza oraz ilość tego ostatniego w stosunku do ciężaru całej mieszanki mineralnej. 5.4. Badania właściwości zapraw emulsyjnych Zaprawy emulsyjne są produktem bitumicznym stosunkowo nowym, stosowanym na zimno, głównie w budownictwie drogowym i lotniskowym. Z tego też powodu nie są jeszcze rozwinięte wszechstronne i wyczerpujące badania tych zapraw, odnoszące się do ściśle sprecyzowanego oznaczania ich właściwości. Read more „Dodatki regulujace czas rozpadu emulsji i konsystencja zaprawy”

Niektóre rodzaje wypelniacza maja znaczny wplyw na czas rozpadu emulsji i moga ten czas wydluzac lub skracac (przewaznie skracac)

Niektóre rodzaje wypełniacza mają znaczny wpływ na czas rozpadu emulsji i mogą ten czas wydłużać lub skracać (przeważnie skracać). Rodzaj wypełniacza ma również wpływ na ilość dodawanego regulatora lub na ilość składników emulgujących przy produkcji emulsji, jeżeli regulator nie jest dodawany oddzielnie w czasie wytwarzania zaprawy emulsyjnej, lecz znajduje się w gotowej emulsji. Z omówionych względów wpływ wypełniacza na wspomniane poprzednio czynniki powinien być uprzednio zbadany laboratoryjnie w celu uniknięcia ewentualnych niepowodzeń. 5.3.5. Woda do wstępnego zwilżania mieszanki mineralnej. Read more „Niektóre rodzaje wypelniacza maja znaczny wplyw na czas rozpadu emulsji i moga ten czas wydluzac lub skracac (przewaznie skracac)”

Krzywe stabilnosci zaprawy w zaleznosci od ilosci dodatku regulatora

Krzywe stabilności zaprawy w zależności od ilości dodatku regulatora . Czas stabilności zaprawy emulsyjnej, jak już omówiono poprzednio, zależy od rodzaju kruszywa pod względem petrograficznym, chemicznym, uziarnienia oraz od ilości użytej emulsji, stężenia jej fazy rozproszonej i kwasowości fazy rozpraszającej, jak również od temperatury, w której zaprawa ta jest wytwarzana. Przy wyszczególnionych poprzednio stałych czynnikach, zmieniając tylko ilość dodawanego regulatora, można wykreślić krzywą zależności między ilością regulatora w zaprawie i czasem rozpadu emulsji w tej zaprawie, czyli krzywą czasu stabilności zaprawy. Tego rodzaju krzywe można wykreślić dla zapraw z różnych rodzajów kruszywa, zachowując stałość składników tej zaprawy, ich jakość i temperaturę badania. Jest to o tyle pożyteczne, że jako wynik tych badań, można ustalić najkorzystniejszy skład zaprawy i najbardziej korzystne zużycie środków powierzchniowo cz ynnych. Read more „Krzywe stabilnosci zaprawy w zaleznosci od ilosci dodatku regulatora”